Ten serwis wykorzystuje pliki cookies
Strona na której się znajdujesz korzysta z plików cookies. Pamiętaj, że możesz zmienić ich ustawienia w swojej przeglądarce. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na ich używanie. Dowiedz się więcej o Polityce Prywatności.
close

   Według Światowej Organizacji Zdrowia ponad 90% ludzkości jest nosicielami pasożytów, drobnoustrojów lub grzybów.

   Pasożyty to wróg niedoceniany dziś przez większość ludzi dbających o swoje zdrowie.

   Co to takiego pasożyt? – to organizm, żyjący kosztem swojego żywiciela, czyli Ciebie lub mnie.

   Pasożyty gorliwie żywią się naszą energią, naszymi komórkami, naszymi witaminami, minerałami i zatruwają nas produktami swojej działalności życiowej. Podstępność i zagrożenie wynikające z inwazji pasożytniczych polega na tym, że zwykle nic przy nich nie boli i nic nie niepokoi! Pasożyty zdolne są żyć w organizmie człowieka przez lata, a nawet dziesięciolecia, w żaden sposób się nie zdradzając. Ich obecność powoduje jednak poważne problemy zdrowotne, czyli tzw. choroby pasożytnicze. Pasożyt „wijąc sobie gniazdko” (otorbiając się) w narządach i tkankach, powoduje ich uszkodzenia, tworzy mechaniczne przeszkody w funkcjonowaniu organizmu, uszkadza tkanki nabłonkowe narządów, otwierając drogę infekcji, prowokuje długo utrzymujące się ogniska zapalne, nadweręża system odpornościowy organizmu. Choroby wywołane przez pasożyty są często bardzo trudne do zdiagnozowania i niektóre schorzenia są błędnie rozpoznawane, podczas gdy częstą przyczyną są właśnie infekcje pasożytnicze.

   Doktor Donald Kelley uważa, że „(...) pasożyty stanowią główną przyczynę otyłości, ponieważ pozbawiają ludzki organizm niezbędnych substancji odżywczych, pozostawiając mu tylko puste kalorie (...)”. Organizm zaczyna domagać się coraz więcej pożywienia, ponieważ brakuje mu tak potrzebnych witamin i minerałów.

 


Przywra kocia (Opistorchis felineus)

 Pasożyt Przywra kocia (Opistorchis felineus)

Płaski robak o długości 10 mm. Rodzaj pasożytniczych trematod, pasożytujących na organizmach stałocieplnych i powodujących u człowieka opistorchozę – schorzenie, charakteryzujące się przebiegiem chronicznym z uszkodzeniem wątroby, pęcherzyka żółciowego i trzustki. Człowiek zaraża się przy spożyciu niewystarczająco dosmażonej ryby. Pasożyt jest chorobotwórczy, może powodować marskość wątroby, czasem – rakowe zwyrodnienia tkanek.


Paragonimus

Rodzaj pasożytniczych trematod, atakujących różne zwierzęta, a u człowieka wywołujących paragonimozę. Dorosłe osobniki o długości 8-16 mm, szerokości 4-8 mm, pasożytują w płucach, ale czasem mogą przenikać do mięśni (w tym: do przepony), mózgu; zamknięte są w cyście o średnicy 50 mm i więcej. Objawy kliniczne zapośredniczone są przez uczulające, toksyczne i mechaniczne działanie helminta, a także przez wtórne infekcje bakteryjne. Przy przedostaniu się helmintów do mózgu, możliwe są uszkodzenia mózgu.


Rzęsistki

Pierwotniaki z rodziny Trichomonadidae, powodujące rzęsistkowicę. Człowiek jest ich jedynym naturalnym nosicielem. Zachorowanie przekazywane jest drogą płciową i występuje powszechnie; w Europie - co roku - zapada na nie około 6,5 mln kobiet. Średnio do 25% kobiet prowadzących aktywne życie seksualne, zarażone jest rzęsistkami. U mężczyzn powszechne są uszkodzenia cewki moczowej i gruczołu krokowego. Objawy są zwykle niewyraźne, co związane jest z usuwaniem znacznej części rzęsistków przy oddawaniu moczu. U mężczyzn przewlekłość procesu prawie w 100% przypadków prowadzi do rozwoju przewlekłego zapalenia prostaty!


Lamblia (Giardia lamblia)

Duży wiciowiec o gruszkowatym kształcie – powoduje lambliozę. Pierwotniak występuje powszechnie. Podstawowy mechanizm zarażenia jest fekalno-oralny, przez zabrudzone ręce, zabawki, żywność i wodę. W organizmie człowieka lamblie rozmnażają się w ogromnych ilościach. Formy wegetatywne mogą istnieć tylko na powierzchni błony śluzowej; zaburzając trawienie przyścienne, zaburzają motorykę jelita cienkiego. Pogarsza się wchłanianie tłuszczów, węglowodanów, witamin. Objawy: biegunka, zmęczenie, obrzęki, apatia, utrata masy ciała, zmniejszone łaknienie, bladość, skłonność do krwotoków, parestezji i drgania mięśni.



Włosogłówka (Trichuris trichiura)

Długość 3-5 cm, rozpowszechnione na całym świecie. Zarażenie włosogłówką dokonuje się tak samo jak zarażenie glistami: wydalane z ekskrementami żywiciela jaja rozwijają się w środowisku zewnętrznym. Długość życia wynosi ok. 5 lat. Włosogłówka pasożytuje w jelicie ślepym i wyrostku robaczkowym, przy masywnych inwazjach – na całej długości jelita grubego, do odbytu. Dorosłe osobniki przyczepiają się do ściany jelita, przebijając ją cienkim, przednim końcem, gruby koniec ciała zawisa w świetle jelita.

 

Pasożyty mózgowe (Toxoplasma gondii)

Wywołują toksoplazmozę – infekcję pasożytniczą, charakteryzującą się przewlekłym przebiegiem, uszkodzeniem układu nerwowego, powiększeniem wątroby i śledziony, częstym uszkodzeniem mięśni szkieletowych i mięśnia sercowego. Choroba jest powszechnie spotykana. Zarazek został wyizolowany od wszystkich ssaków i wielu ptaków. Zarażenie człowieka dokonuje się drogą pokarmową, przy spożywaniu surowych lub półsurowych produktów mięsnych, ale częściej poprzez niemyte warzywa i owoce. Prawdopodobieństwo zachorowania na toksoplazmozę wzrasta z wiekiem. Badania serologiczne stwierdziły Toxoplasma gondii u 50% dorosłych Europejczyków. Większość przypadków toksoplazmozy przebiega bezobjawowo.


Tęgoryjec dwunastnicy (Ancylostoma duodenale)

Długość życia dorosłych osobników w organizmie człowieka to 4-8 lat, jednak większość jest wydalana na zewnątrz w pierwszym roku życia. Do organizmu człowieka tęgoryjce dostają się z niemytymi warzywami, owocami lub poprzez brudne ręce. Larwy nekatora i czasem tęgoryjców aktywnie przedostają się przez skórę. Po przeniknięciu larwy migrują drogami krwionośnymi i limfatycznymi do naczyń włosowatych płuc. Stąd przenikają do dróg oddechowych, dochodzą do gardła, gdzie są przełykane. Uszkodzenia jelit objawiają się zgagą, bólami w okolicy nadbrzusza, symulującymi rozwój choroby wrzodowej dwunastnicy.


Tasiemiec nieuzbrojony (Taeniarhynchus saginatus)

Duży helmint, pasożytujący w jelicie cienkim, długość sięga 5-6 m i więcej, główka (1-2 mm) wyposażona jest w 4 przyssawki, szyjka przechodzi w ciało, utrzymujące 1000-2000 proglotydów, z których każdy może zawierać do 150 000 jaj; wągry mają średnicę do 0,5 mm, zawierają główkę dojrzałego robaka. W jelicie cienkim główka uwalnia się z wągra i przymocowuje się do jego ściany, po 3 miesiącach kształtuje się dojrzały robak. W organizmie żywiciela pośredniego mogą żyć od roku do dwóch lat.


Tasiemiec uzbrojony (Taenia solium)

Długość do 2 m. Długość życia w jelitach człowieka od 3 do 17 lat! „Tasiemcem świńskim” człowiek zaraża się, spożywając zakażoną, niedosmażoną wieprzowinę lub kiełbasę. Larwy rozwijają się w mięśniach, rozprzestrzeniają się przez ośrodkowy układ nerwowy - do innych tkanek i narządów - i wreszcie przysysają się do górnego odcinka jelita cienkiego. Tasiemiec świński wyrządza człowiekowi - będącemu nosicielem - ogromne szkody, jeśli nierozwinięte larwy dostaną się do tkanki mięśniowej serca lub do mózgu.


Askarydy (Ascaridae)

Poza jelitami, wątrobą i płucami larwy askaryd były odnajdywane i w innych narządach. U małych dzieci, zarażonych askarydami, mogą występować kaprysy, roztargnienie; u dzieci w wieku szkolnym spowalnia się rozwój fizyczny i umysłowy, słabnie pamięć, pogarszają się wyniki w nauce; u dorosłych obniża się zdolność do pracy.


Owsiki (Oxyuris)

Zamieszkują jelito cienkie i grube. Zarażenie owsikami następuje przy połykaniu jaj helminta, dostających się do ust i nosa z kurzem, przez brudne ręce i produkty spożywcze.


Glisty psie (Toxocara canis)

Zarazić się można wyłącznie od psów, u których toksokara wydostają się na zewnątrz z fekaliami. Kocia odmiana pasożyta jest dla człowieka nieszkodliwa. Jedna samica toksokara znosi dziennie co najmniej 12 500 jaj. Zarażenie prowadzi do bólów brzucha, trudności w oddychaniu (które mogą przejść w astmę) i do problemów z układem nerwowym. Nie wynika z tego bynajmniej, że należy szybko odstrzelić psy, ich właściciele powinni po prostu pilnie kontrolować zdrowie swoich czworonogów i regularnie przeprowadzać u nich profilaktyczne odrobaczanie.


Bruzdogłowiec szeroki (Diphyllobothrium latum)

Pasożyt jelitowy. Żywicielem ostatecznym jest człowiek, pies, kot, dzikie ssaki. Okres życia w organizmie człowieka wynosi do 25 lat! Długość jednego osobnika dochodzi do 20 metrów, szerokość 1-1,5 cm. Ciało składa się z kilku tysięcy segmentów; wszystkie niezbędne i korzystne dla siebie substancje bruzdogłowiec wchłania całą powierzchnią ciała. Zarazić się można spożywając surową, niewystarczająco osoloną rybę, raki i ikrę.